Tendance des anomalies à 500hPa + T°2m  - Trend van de anomalieën op 500 hPa + T°2m  - Trend der anomalien auf 500 hPa + T°2m  

Ensembles ECMWF 

Update 11-6-26

Cartes/kaarten/Karten : https://www.bmcb.be/w-ly-anomalies/


Tendance météorologique du 29 juin au 6 juillet 2026

À l'approche du mois de juillet, la circulation atmosphérique sur l'Europe devrait s'organiser autour de plusieurs centres anticycloniques positionnés sur l'Atlantique, le nord de la Scandinavie et le bassin méditerranéen. Entre ces zones de hautes pressions, une faible dépression pourrait s'attarder au-dessus de la mer du Nord.

Cette configuration favoriserait l'établissement d'un courant dominant d'ouest à sud-ouest sur une grande partie de l'Europe occidentale. Les températures devraient ainsi évoluer dans des valeurs proches des normales saisonnières, sans excès marqués de chaleur ni de fraîcheur.

Sur le plan des précipitations, les conditions s'annoncent plus humides que la moyenne sur les régions bordant la mer du Nord, ainsi que sur les Alpes et la Scandinavie, où les passages perturbés pourraient se montrer plus fréquents au cours de cette période.


Weertendens van 29 juni tot 6 juli 2026

Bij het begin van juli zou de atmosferische circulatie boven Europa worden bepaald door verschillende hogedrukgebieden boven de Atlantische Oceaan, het noorden van Scandinavië en het Middellandse Zeegebied. Tussen deze hogedrukzones zou een zwakke depressie boven de Noordzee kunnen blijven hangen.

Deze situatie zou leiden tot een overheersende west- tot zuidwestelijke stroming over een groot deel van West-Europa. De temperaturen zouden daardoor dicht bij de seizoensnormen blijven, zonder uitgesproken warmte- of koudepieken.

Wat de neerslag betreft, lijken de omstandigheden natter dan gemiddeld te worden langs de Noordzee, in het Alpengebied en in Scandinavië, waar storingen zich regelmatiger zouden kunnen aandienen.


Wettertrend vom 29. Juni bis 6. Juli 2026

Zum Beginn des Monats Juli dürfte die atmosphärische Zirkulation über Europa von mehreren Hochdruckgebieten geprägt werden, die sich über dem Atlantik, dem Norden Skandinaviens und dem Mittelmeerraum etablieren. Dazwischen könnte sich ein schwaches Tiefdruckgebiet über der Nordsee halten.

Diese Wetterlage würde eine überwiegend westliche bis südwestliche Strömung über weiten Teilen Westeuropas begünstigen. Die Temperaturen dürften sich dabei weitgehend im Bereich der jahreszeitlichen Normalwerte bewegen, ohne markante Wärme- oder Kältephasen.

Bei den Niederschlägen werden überdurchschnittliche Mengen entlang der Nordsee, in den Alpen sowie in Skandinavien erwartet, wo Tiefdruckeinflüsse häufiger für wechselhaftes Wetter sorgen könnten.


Les cartes illustrent les anomalies moyennes du champs de 500hPa ( vers 5500m soit dans la moyenne troposphère) sur une période de sept jours, issues du modèle d'ensembles de l'ECMWF.

Calculées par rapport à la climatologie de référence du modèle, ces anomalies mettent en évidence les régions où la circulation atmosphérique moyenne est susceptible de s'organiser.

Les plages de couleurs permettent d'apprécier à la fois l'intensité et la répartition spatiale de ces écarts, selon une échelle homogène consultable via l'interface.


De kaarten tonen de gemiddelde anomalieën van het 500 hPa-veld (ongeveer 5.500 meter hoogte, in de middelbare troposfeer) over een periode van zeven dagen, afkomstig van het ensemblesysteem van het ECMWF.

Deze anomalieën worden berekend ten opzichte van de referentieklimatologie van het model en brengen de regio's in beeld waar de gemiddelde atmosferische circulatie zich waarschijnlijk zal organiseren.

De kleurvlakken geven zowel de intensiteit als de ruimtelijke spreiding van deze afwijkingen weer, volgens een uniforme schaal die via de interface kan worden geraadpleegd.


Die Karten zeigen die mittleren Anomalien des 500-hPa-Feldes (etwa 5.500 Meter Höhe, in der mittleren Troposphäre) über einen Zeitraum von sieben Tagen, basierend auf dem Ensemblemodell des ECMWF.

Diese Anomalien werden im Vergleich zur modellinternen Referenzklimatologie berechnet und heben jene Regionen hervor, in denen sich die mittlere atmosphärische Zirkulation bevorzugt organisieren dürfte.

Die Farbflächen veranschaulichen sowohl die Intensität als auch die räumliche Verteilung dieser Abweichungen anhand einer einheitlichen Skala, die über die Benutzeroberfläche abrufbar ist.